Verslagen
Dam tot Dam 2011:Het verhaal van de 6 Landlopertjes
Door: Hans Muller
Door een aantal afzeggingen in de harde kern van de familie Wit-Vermeulen, waren er toch nog 4 andere Landlopers in de gelegenheid de fameuze Dam tot Dam loop mee te lopen. En dat is uniek want ondanks de 45.000 startbewijzen was deze loop ook weer in 3 uur volgeboekt.
Voor allemaal een vreemde start van de zondagmorgen. Normaal al om 9.00 uur in de kuiten, nu pas om 12.00 uur verzamelen. Ook wel eens lekker. Note: de winnaar van de Dam tot Dam was toen al 10 minuten over de finish. Na een doorweekte ochtend brak rond de verzameltijd de zon door. Landlopers geluk of …? Met 2 auto’s (Dennis had op het laatste moment nog een startbewijs geregeld en reed achter hoofdcoach Mieke aan, om het sociale karakter van de LL te onderstrepen: ….in z’n eentje)
Richting Amster/Zaandam werd de Pijnackerse blauwe lucht weer grijzer en grijzer tot diep loodgrijs. Bij het parkeren (briljant geregeld Mieke, zo bij het station) kwamen wij de 1e door- en doorweekte en verkleumde DtD-finishers tegen. Koud maar wel vrolijk meldde deze dat het toch nog erg druk was langs het parcours.
Op naar A’dam C.S, een fluitje van een cent met de trein. Door de “natte” omstandigheden zat de stationshal vol met hardlopers. Wat komische en verwarde blikken gaf bij de vele toeristen. Je zag ze denken: “the Dutch, that is wooden shoes and old costumes, not running shoes and shorts”.
Half uurtje voor de start maar eens omgekleed, spullen in de Appie boodschappentas, wat Margret de Libelle cursus “hoe krijg ik mijn rugzak in een plastic zak” opleverde, naar het startvak.
En zie….na een doorweekte dag, brak rond onze starttijd de zon door. Landlopers geluk of..?
Met wat gegoochel lukte het toch om in 1 startvak te komen en met z’n allen tegelijk te starten. Omdat de diverse groepen over de gehele dag door starten, merkten we er weinig van dat er 45.000 deelnemers meededen. Met relatieve ruimte konden we lekker op gang komen, tunnel in, temperatuur hoger, plassen vermijden, tunnel uit omhoog, killing. Tempootje bleef mooi, zo rond de 5’30.
De eerste kilometers als LL-groep, daarna vielen we weer allen in onze rol. Margret weer de autistische solorunner, zij kreeg nu wel Dennis aan haar zijde. Mieke en Elly leken de “social twins” te spelen, maar toch weer zo “social” dat ze net een stapje te hard gingen.
En Hans …..die liep weer met z’n vrienden. Om de zoveel kilometer, bij een drankpost bijvoorbeeld, schoot het de twins te binnen dat het vooral “social” moest en bleven ze even wachten. Even, om daarna weer snel door te gaan.
En zo hobbelden we naar de finish. Waar het weer megadruk was met het enthousiaste publiek. Dan is het “alleen lopen” weer ideaal, alle lofuitingen ontvang je als LL-oudste (in dienstjaren hè) dan solo als een warme douche. Wat er voor zorgt dat je de laatste kilometer(s) zweeft (dat oogt misschien anders op de finishvideo, maar het is echt zo).
Over de finish de bekende taferelen, Landlopers die wachten op de laatste, medaille, Aatje, Sultana en ook de 6e Landloper, Jan. Die wel lekkergelopen had met z’n matties, maar niet zo heel droog. Op de foto, spullen ophalen, omkleden, naar station en huis.
Het was weer gezellig met de Landlopers. En wat zien we er goed uit op de foto!
Mieke (en Jan) bedankt voor het regelen en rijden! Het was top!
Op naar de volgende loop!